என் புரட்சி 17: சிறையில் பேச்சாளனாக

0

என் புரட்சி 17: சிறையில் பேச்சாளனாக

எலிஜா முஹம்மது டெட்ராய்ட் நகருக்கு வரும் போதெல்லாம், அண்ணன் வில்ஃப்ரட் வீட்டில்தான் தங்குவார் என, சிறையில் என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கும் போது, அக்கா ஹில்டா சொல்லியிருந்தாள். அவரைக் காண வேண்டும் என்ற ஆவல் அதிகரித்தது. எலிஜா முஹம்மதுவைக் காணும் நாள் வெகு தொலையில் இல்லை என நான் நம்பினேன்.

நார்ஃபோல்க் சிறையில் நான் வாசித்த புத்தகங்களால் என் மூளையில் உருவான சிந்தனைகள், வெளியேறத் துடிக்கும் நீராவி போல கொதித்தது.

அதற்கு வழியமைத்துக் கொடுத்தது சிறைக்குள் வாரந்தோறும் நடந்த விவாதக் கூட்டங்கள். நானும் விவாதத்தில் பங்கெடுக்க பெயரைப் பதிவு செய்தேன். சிறையிலிருந்து வெளியே வந்த பின்பு, வெள்ளைக்காரனை வாதத் திறமையால் வெல்ல, இந்த விவாதக் கூட்டம் பயன்படும் என முடிவு செய்தேன். அதனால், விவாதங்களில் வெல்வதற்கான தயாரிப்புகளில் இறங்கினேன். புத்தக வாசிப்பின் மூலம் அதிகமான, துல்லியமான வரலாற்றுத் தகவல்கள் என்னிடம் இருந்தாலும், சாமர்த்தியமான பேச்சால் கூட்டத்தை என் பக்கம் இழுக்க வேண்டும் என முடிவு செய்தேன்.

விவாதத்தில் பங்கேற்கும் எதிராளி கேட்கும் கேள்விகளுக்கு, அவரை திருப்திப்படுத்தும் வகையிலும், அவரது வாயை அடைக்கச் செய்யும் வகையிலும் பதில் அளிக்க தனிமையில் பயிற்சி எடுத்தேன். அதே சமயம் ஒரு வெள்ளைக்காரன் போல நானே மாறி, அவன் எப்படியெல்லாம் கேள்வி கேட்க வாய்ப்பிருக்கும் என்றும் பயிற்சி எடுத்தேன்.

விவாத அரங்கில் இந்த வாரத்துக்காக ஒட்டப்பட்ட விவாத தலைப்பு இதுதான்: ‘கட்டாய இராணுவச் சேவை’

விவாதக் களத்தில் எனக்கு தீனி போடும் தலைப்புதான் இது. நான் தயாரானேன். அந்த நாளும் வந்தது. விவாத அரங்கில் கைதிகள் கூடினர். எதிராளி எழுந்து கட்டாய இராணுவச் சேவையின் அவசியம் என்ற கருப்பொருளில் தனது வாதங்களை அடுக்கினார். பார்வையாளர்களும், அதாவது சிறைக் கைதிகளும், அவரின் வாதங்களில் உண்மை இருப்பதாக ஆமோதிக்கும் வகையில் சில நேரங்களில் தலையை அசைத்தனர்.

இறுதியில்… … முழு பதிவை படிக்க புதிய விடியல் சந்தாதாரராக இணையுங்கள். இணைவதற்கு இங்கு செல்லவும்

Leave A Reply